to philosophical scepticism. In general, however, the credulity of Livy appears to be rather affected than real; and his account of the exit of Romulus, in the following passage, may be adduced as an instance in confirmation of this remark.
“His immortalibus editis operibus, quum ad exercitum recensendum concionem in campo ad Caprae paludem haberet, subita coorta tempestate cum magno fragore tonitribusque tam denso regem operuit nimbo, ut conspectum ejus concioni abstulerit; nec deinde in terris Romulus fuit. Romana pubes, sedato tandem pavore, postquam ex tam turbido die serena, et tranquilla lux rediit, ubi vacuam sedem regiam vidit; etsi satis credebat Patribus, qui proximi steterant, sublimem raptum procella; tamen veluti orbitatis metu icta, maestum aliquamdiu silentium obtinuit. Deinde a paucis initio facto, Deum, Deo natum, regem parentemque urbis Romanae, salvere universi Romulum jubent; pacem precibus exposcunt, uti volens propitius suam semper sospitet