CodalSearch this book — or all of Codal…⌘K
nydus/The Jewish StatePublic

Theodor Herzl presents the Jewish question as an international problem requiring a political solution. He argues for the establishment of an independent Jewish state as a means to achieve self-liberation and normalize the condition of the Jewish people.

Page 42 of 122
Table of Contents

تئودور هرتصل

میل به آن‌ها در جهت هماهنگی با کنگره اعلی‌حضرت و تعیین شرایطی که اسکان تحت آن صورت می‌پذیرد، یاری خواهد رساند. اگر منطقه‌ای یافت شود که بانک و نماینده اعلی‌حضرت آن را مناسب بدانند و دولت اعلی‌حضرت نیز آن را مطلوب تشخیص دهد، لرد لنس‌داون با خرسندی پیشنهادهای مربوط به ایجاد یک کلونی یا شهرک یهودی‌نشین را تحت شرایطی که به نظر اعضا، ضامن حفظ آداب و رسوم ملی‌شان باشد، به دید مساعد بررسی خواهد کرد...»

سند مذکور در ادامه، با منوط کردن آن به موافقت مقامات ذی‌ربط، پیشنهادی مبنی بر تشکیل یک فرمانداری یهودی و اعطای خودمختاری داخلی ارائه می‌داد.

این نخستین پیشنهاد رسمی در ارتباط با جنبش صهیونیستی بود که هرتسل توانست به کنگره صهیونیستی ارائه دهد. هنگامی که نامه سِر کلمنت هیل در ششمین کنگره صهیونیستی در سال ۱۹۰۳ مطرح شد، جنبش صهیونیستی را دچار شکافی عمیق کرد. این نامه اکثریت قاطع صهیونیست‌ها در روسیه را در برابر هرتسل قرار داد و او ناچار شد در برابر حمله‌ای همه‌جانبه که پیش از برگزاری کنگره آغاز شده بود، از خود دفاع کند.

هنگامی که کنگره در فضایی سرشار از هیجان و مجادلات حزبی تشکیل شد، طرح اوگاندا در قالب قطعنامه‌ای رسمی ارائه گردید که خواستار تعیین هیئتی نُه‌نفره برای اعزام به شرق آفریقا جهت بررسی شرایط آن منطقه بود. تصمیم نهایی درباره گزارش این کمیته تحقیق، به کنگره‌ای ویژه واگذار شد. اگرچه آراء نشان‌دهنده اکثریت موافق با قطعنامه رسمی بود—شمارش آراء ۲۹۵ موافق، ۱۷۷ مخالف و ۱۰۰ غایب را نشان می‌داد—اما بحث پیرامون این قطعنامه، مخالفت گسترده‌ای را با این طرح آشکار ساخت. این طرح به مثابه رها کردن فلسطین به نفع یک انحراف از مسیر اصلی تلقی می‌شد.

پس از رأی‌گیری، نمایندگان روسیه به‌طور دسته‌جمعی کنگره را ترک کردند. تمامی نمایندگان مخالف نیز همراه آنان خارج شدند و برای بحث درباره وضعیت، تشکیل جلسه دادند. هنگامی که هرتصل از احساسات عمیقی که بر آن جلسه حاکم بود آگاه شد، درخواست کرد تا فرصتی برای سخنرانی در جمع مخالفان به او داده شود. او به آنان اطمینان مؤکد داد که برنامه بازل تحت تأثیر این قطعنامه قرار نخواهد گرفت. او به برنامه بازل، به صهیون و به اورشلیم سوگند وفاداری یاد کرد. سخنرانی او نشان‌دهنده تحول عظیمی بود که در پیوند ارگانیک هرتصل با جنبش صهیونیستی رخ داده بود. نمایندگان مخالف احساس کردند که با وجود جست‌وجوی متناوب هرتصل برای یافتن جایگزینی برای فلسطین، قلب او بدون هیچ قید و شرطی به ندای صهیون پاسخ می‌گوید.

42