Tempus absolutum a relativo distinguitur in Astronomia per Æquationem Temporis vulgi. Inæquales enim sunt dies Naturales, qui vulgo tanquam æquales pro Mensura Temporis habentur. Hanc inæqualitatem corrigunt Astronomi ut ex veriore Tempore mensurent motus cælestes.
Possibile est ut nullus sit motus æquabilis quo Tempus accurate mensuretur. Accelerari & retardari possunt motus omnes, sed fluxus Temporis absoluti mutari nequit.
Eadem est duratio seu perseverantia existentiæ rerum, sive motus sint celeres, sive tardi, sive nulli; proinde hæc a mensuris suis sensibilibus merito distinguitur, & ex ijsdem colligitur per Æquationem Astronomicam. Hujus autem æquationis in determinandis Phænomenis necessitas, tum per experimentum Horologii oscillatorii, tum etiam per Eclipses Satellitum Jovis evincitur.
Así como el orden de las partes del Tiempo es inmutable, también lo es el orden de las partes del Espacio. Muévanse estas de sus lugares, y se moverán (por decirlo así) de sí mismas. Pues los Tiempos y los Espacios son, por decirlo así, los lugares de sí mismos y de todas las cosas. En el Tiempo, respecto al orden de la sucesión; en el Espacio, respecto al orden de la situación, se localizan todas las cosas. Es de su esencia ser lugares, y es absurdo que los lugares primarios se muevan. Estos son, por tanto, los lugares absolutos, y solo las translaciones desde estos lugares son movimientos absolutos.
Verum quoniam hæ spatii partes videri nequeunt, & ab invicem per sensus nostros distingui, earum vice adhibemus mensuras sensibiles. Ex positionibus enim & distantiis rerum a corpore aliquo, quod spectamus ut immobile, definimus loca universa; deinde etiam & omnes motus æstimamus cum respectu ad prædicta loca, quatenus corpora ab iisdem transferri concipimus.
Sic vice locorum & motuum absolutorum relativis utimur, nec incommode in rebus humanis: in Philosophicis autem abstrahendum est a sensibus. Fieri etenim potest ut nullum revera quiescat corpus, ad quod loca motusq; referantur.
Distinguuntur autem Quies & Motus absoluti & relativi ab invicem per eorum proprietates, causas & effectus. Quietis proprietas Page 8 est, quod corpora vere quiescentia quiescunt inter se. Ideoq; cum possibile sit ut corpus aliquod in regionibus fixarum, aut longe ultra, quiescat absolute; sciri autem non possit ex situ corporum ad invicem in regionibus nostris, utrum horum aliquod ad longinquum illud datam positionem servet, quies vera ex horum situ inter se definiri nequit.
Propiedad del movimiento es que las partes que guardan posiciones dadas respecto a los todos, participan del movimiento de esos mismos todos. Pues todas las partes de los cuerpos que giran se esfuerzan por alejarse del eje del movimiento, y el ímpetu de los que avanzan se origina a partir del ímpetu conjunto de las partes singulares. Por tanto, al moverse los cuerpos circundantes, se mueven aquellos que en los circundantes están en reposo relativo. Y por ello el movimiento verdadero y absoluto no puede definirse mediante la translación desde la vecindad de los cuerpos que son considerados como en reposo. Los cuerpos externos no solo deben ser considerados como en reposo, sino también estar verdaderamente en reposo. De otro modo, todos los [cuerpos] incluidos, además de la translación desde la vecindad de los circundantes, participarán también de los movimientos verdaderos de los circundantes, y eliminada dicha