# OPUS HOCCE
# MATHEMATICO-PHYSICUM
Sæculi Gentisque nostræ Decus egregium.
En tibi norma Poli, & divæ libramina Molis,
Computus atque Jovis; quas, dum primordia rerum
Pangeret, omniparens Leges violare Creator
Noluit, æternique operis fundamina fixit.
Se abren los íntimos penetrales del cielo vencido,
Tampoco se oculta qué Fuerza hace girar los extremos Orbes.
Sol solio residens ad se jubet omnia prono
Tendere descensu, nec recto tramite currus
Permite que los astros se muevan por el vasto vacío;
Pero ella arrastra las cosas singulares con círculos inmóviles, desde su centro.
Ya se abre paso la vía por la que corren los horribles Cometas;
Jam non miramur barbati Phænomena Astri.
Discimus hinc tandem qua causa argentea Phœbe
Passibus haud æquis graditur; cur subdita nulli
Hactenus Astronomo numerorum fræna recuset:
Cur remeant Nodi, curque Auges progrediuntur.
Discimus & quantis refluum vaga Cynthia Pontum
Viribus impellit, dum fractis fluctibus Ulvam
Deserit, ac Nautis suspectas nudat arenas;
Golpeando por turno las playas supremas.
Quæ toties animos veterum torsere Sophorum,