Codal
nydus/Philosophiae Naturalis Principia MathematicaPublic
EspañolLatin
Page 20 of 396
Table of Contents

Leges Motus

Ley I.

*Todo cuerpo persevera en su estado de reposo o movimiento uniforme en línea recta, a no ser que sea obligado a cambiar su estado por fuerzas impresas.*

Projectilia perseverant in motibus suis nisi quatenus a resistentia aeris retardantur & vi gravitatis impelluntur deorsum.

Trochus, cujus partes cohærendo perpetuo retrahunt sese a motibus rectilineis, non cessat rotari nisi quatenus ab aere retardatur.

Majora autem Planetarum & Cometarum corpora motus suos & progressivos & circulares in spatiis minus resistentibus factos conservant diutius.

Ley II.

* Mutationem motus proportionalem esse vi motrici impressæ, & fieri secundum lineam rectam qua vis illa imprimitur.

Si una fuerza cualquiera genera un movimiento cualquiera, una fuerza doble generará un movimiento doble, y una triple un movimiento triple, ya sea que haya sido impresa de golpe y porrazo, o bien gradualmente y de forma sucesiva. Y este movimiento, puesto que se dirige siempre hacia la misma región que la fuerza generatriz, si el cuerpo se movía antes, se añade a su movimiento si es conspirante, se le resta si es contrario, o se le añade oblicuamente si es oblicuo, y se compone con él según la determinación de ambos.

Page 13

Ley III.

* Actioni contrariam semper & æqualem esse reactionem: sive corporum duorum actiones in se mutuo semper esse æquales & in partes contrarias dirigi.

Quicquid premit vel trahit alterum, tantundem ab eo premitur vel trahitur. Siquis lapidem digito premit, premitur & hujus digitus a lapide. Si equus lapidem funi allegatum trahit, retrahetur etiam & equus æqualiter in lapidem: nam funis utrinq; distentus eodem relaxandi se conatu urgebit Equum versus lapidem, ac lapidem versus equum, tantumq; impediet progressum unius quantum promovet progressum alterius. Si corpus aliquod in corpus aliud impingens, motum ejus vi sua quomodocunq; mutaverit, idem quoque vicissim in motu proprio eandem mutationem in partem contrariam vi alterius (ob æqualitatem pressionis mutuæ) subibit.

20