# OPUS HOCCE
# MATHEMATICO-PHYSICUM
Sæculi Gentisque nostræ Decus egregium.
En tibi norma Poli, & divæ libramina Molis,
Computus atque Jovis; quas, dum primordia rerum
Pangeret, omniparens Leges violare Creator
Noluit, æternique operis fundamina fixit.
Se abren los íntimos penetrales del cielo vencido,
Tampoco se oculta qué Fuerza hace girar los extremos Orbes.
Sol solio residens ad se jubet omnia prono
Tendere descensu, nec recto tramite currus
Permite que los astros se muevan por el vasto vacío;
Pero ella arrastra las cosas singulares con círculos inmóviles, desde su centro.
Ya se abre paso la vía por la que corren los horribles Cometas;
Jam non miramur barbati Phænomena Astri.
Discimus hinc tandem qua causa argentea Phœbe
Passibus haud æquis graditur; cur subdita nulli
Hactenus Astronomo numerorum fræna recuset:
Cur remeant Nodi, curque Auges progrediuntur.
Discimus & quantis refluum vaga Cynthia Pontum
Viribus impellit, dum fractis fluctibus Ulvam
Deserit, ac Nautis suspectas nudat arenas;
Golpeando por turno las playas supremas.
Quæ toties animos veterum torsere Sophorum,
Quæque Scholas frustra rauco certamine vexant
Obvia conspicimus nubem pellente Mathesi.
Jam dubios nulla caligine prægravat error
Queis Superum penetrare domos atque ardua Cœli
Scandere sublimis Genii concessit acumen.
Surgite Mortales, terrenas mittite curas
Y de aquí reconoced las fuerzas de la mente nacida del cielo
A pecudum vita longe lateque remotæ.
Qui scriptis jussit Tabulis compescere Cædes
Furta & Adulteria, & perjuræ crimina Fraudis;
Quive vagis populis circumdare mœnibus Urbes
Autor erat;
- Cererisve beavit munere gentes;
Vel qui curarum lenimen pressit ab Uva;
Vel qui Niliaca monstravit arundine pictos
Consociare sonos, oculisque exponere Voces;
Humanam sortem minus extulit; utpote pauca
Atendiendo únicamente a las comodidades de la mísera vida.
Jam vero Superis convivæ admittimur, alti
Jura poli tractare licet, jamque abdita cœcæ
Claustra patent Terræ rerumque immobilis ordo,
Y los siglos ocultos del mundo pretérito.
Talia monstrantem mecum celebrate Camænis,
Vos qui cœlesti gaudetis nectare vesci,
NEWTONVM clausi reserantem scrinia Veri,
NEWTONVM Musis charum, cui pectore puro
Febo está presente, y en toda su majestad penetró en la mente:
Nec fas est propius Mortali attingere Divos.
EDM. HALLEY.
Página 1