CodalSearch this book — or all of Codal…⌘K
nydus/The Jewish StatePublic
Page 114 of 121
Table of Contents

VI. نتیجه‌گیری

فرو بپاشد؛ و چنین فرجامی را جز مردمان نادان، کسی نمی‌تواند هراسی از آن داشته باشد. تمدن کنونی ما از سلاح‌هایی برخوردار است که برای دفاع از خویشتن به اندازه کافی قدرتمند هستند.

اعتراضات بی‌شماری بر پایه دلایل پست مطرح خواهد شد، چرا که در این جهان، شمار مردمان پست بیش از مردمان شریف است. من کوشیده‌ام تا برخی از این پندارهای کوته‌بینانه را بزدایم؛ و هر کس که مایل است زیر پرچم سفید ما با هفت ستاره‌اش گام بردارد، باید در این کارزار روشنگری یاری رساند. شاید لازم باشد که پیش از هر چیز، با بسیاری از افراد بدخواه، تنگ‌نظر و کوته‌بین از نژاد خودمان بجنگیم.

باز هم خواهند گفت که من دارم به یهودستیزان سلاح می‌دهم. چرا؟ چون حقیقت را می‌پذیرم؟ چون اصرار ندارم که در میان مخالفان ما، هیچ‌کس جز مردان شریف وجود ندارد؟

آیا مردم نخواهند گفت که من دارم راه آسیب رساندن به خودمان را به دشمنانمان نشان می‌دهم؟ من این را کاملاً رد می‌کنم. پیشنهاد من تنها با رضایت آزادانه‌ی اکثریت یهودیان قابل اجراست. ممکن است علیه افراد یا حتی گروه‌هایی از قدرتمندترین یهودیان اقدام شود، اما دولت‌ها هرگز علیه تمامی یهودیان اقدام نخواهند کرد. حقوق برابر یهودیان در برابر قانون، آنجا که یک بار اعطا شده باشد، قابل پس گرفتن نیست؛ زیرا نخستین تلاش برای سلب آن، بی‌درنگ تمامی یهودیان، چه غنی و چه فقیر، را به صفوف احزاب انقلابی خواهد راند. آغاز هرگونه اقدام رسمیِ ناعادلانه علیه یهودیان، همواره بحران‌های اقتصادی به بار می‌آورد. از این رو، هیچ سلاحی نمی‌تواند به‌طور مؤثر علیه ما به کار رود، چرا که این سلاح‌ها به دستانی که آن‌ها را حمل می‌کنند آسیب می‌رسانند. در این میان، نفرت به‌سرعت رو به فزونی است. ثروتمندان چندان آن را حس نمی‌کنند، اما فقیران ما چرا. بیایید از فقیرانمان بپرسیم، کسانی که از زمان آخرین رفع یهودستیزی، بیش از هر زمان دیگری به پرولتاریا تبدیل شده‌اند.

برخی از مردان متمول ما ممکن است بگویند که فشار هنوز آن‌قدر شدید نیست که مهاجرت را توجیه کند، و هر اخراجِ به زور نشان می‌دهد که مردم ما تا چه حد برای رفتن بی‌میل هستند. درست است، زیرا آن‌ها نمی‌دانند به کجا بروند؛ زیرا تنها از مشکلی به مشکل دیگر می‌افتند. اما ما داریم راهِ سرزمین موعود را به آن‌ها نشان می‌دهیم؛ و نیروی شکوهمندِ شور و اشتیاق باید با نیروی هولناکِ عادت بجنگد.

آزارها دیگر به بدخیمیِ دورانِ قرونِ وسطی نیستند؟ درست است، اما حساسیتِ ما افزایش یافته، به‌طوری که هیچ کاهشی در رنج‌هایمان احساس نمی‌کنیم؛ آزارِ طولانی‌مدت،

114