ماهیتی نظامی خواهد داشت؛ فرمانها، ترفیعها و حقوقهای بازنشستگی وجود خواهند داشت که شیوهی تأمین این حقوقهای بازنشستگی در ادامه توضیح داده خواهد شد.
یک انسان سالم میتواند در سه ساعت و نیم، حجم زیادی از کار متمرکز انجام دهد. پس از وقفهای به همان اندازه — که آن را صرف استراحت، خانواده و آموزشِ تحتِ نظارت خود خواهد کرد — دوباره برای کار کاملاً سرحال خواهد بود. چنین تلاشی میتواند معجزه کند.
بنابراین، روزِ هفتساعته مستلزم چهارده ساعت کارِ مشترک است؛ بیش از این را نمیتوان در یک روز گنجاند.
من متقاعد شدهام که معرفی این روز کاری هفتساعته با موفقیت کاملاً امکانپذیر است. تلاشهایی که در این زمینه در بلژیک و انگلستان صورت گرفته، به خوبی شناختهشده هستند. برخی از اقتصاددانان سیاسی پیشرو که این موضوع را مطالعه کردهاند، اعلام میدارند که یک روز کاری پنجساعته نیز کفایت میکند. «انجمن یهودیان» و «شرکت یهودی» در هر صورت، دست به آزمایشهای جدید و گستردهای خواهند زد که به نفع سایر ملل جهان خواهد بود؛ و اگر روز کاری هفتساعته عملی بودن خود را ثابت کند، در دولت آینده ما به عنوان روز کاری قانونی و عادی معرفی خواهد شد.
در این میان، شرکت همواره به کارکنان خود اجازه خواهد داد که از روز کاری هفتساعته بهرهمند باشند؛ و همواره نیز در موقعیتی خواهد بود که بتواند چنین کند.
روز هفتساعته، ندایی خواهد بود برای فراخواندن مردم ما در اقصی نقاط جهان. همگان باید داوطلبانه بیایند، چرا که سرزمین ما حقیقتاً باید همان سرزمین موعود باشد....
هر کس بیش از هفت ساعت کار کند، دستمزد اضافهکاری خود را به صورت نقدی دریافت میکند. از آنجا که تمام نیازهای او تأمین میشود و اعضای خانوادهاش که قادر به کار نیستند تحت پوشش مؤسسات خیریه متمرکز و سازمانیافته قرار میگیرند، او میتواند اندکی پسانداز کند. صرفهجویی، که از هماکنون یکی از ویژگیهای مردم ماست، باید بهشدت تشویق شود؛ زیرا اولاً، ارتقای افراد به درجات بالاتر را تسهیل میکند؛ و ثانیاً، پول پسانداز شده، صندوق ذخیره عظیمی برای وامهای آتی فراهم میآورد. اضافهکاری تنها با گواهی پزشک مجاز خواهد بود و نباید از سه ساعت تجاوز کند. چرا که مردان ما برای کار در سرزمین جدید هجوم خواهند آورد و آنگاه جهان خواهد دید که ما چه مردم سختکوشی هستیم.