فصل اول. مقدمه

اگرچه از عقل سخن می‌گویم، اما کاملاً آگاهم که عقل به‌تنهایی کافی نخواهد بود. زندانیانِ دیرین، با میل و رغبت سلول‌های خود را ترک نمی‌کنند. خواهیم دید که آیا جوانانی که به آن‌ها نیاز داریم، در فرمان ما هستند یا نه؛ همان جوانانی که مقاومت‌ناپذیر، پیران را به دنبال خود می‌کشند، آنان را بر بازوان نیرومند خویش به پیش می‌رانند و انگیزه‌های عقلانی را به شور و اشتیاق بدل می‌سازند.