دچار زیان شود. یک جویبار حتی با قایقهای کوچک هم قابلکشتیرانی نیست، اما رودی که به آن میریزد، کشتیهای عظیم آهنین را بر دوش میکشد.
هیچ انسانی آنقدر ثروتمند یا قدرتمند نیست که بتواند ملتی را از یک زیستگاه به زیستگاه دیگری منتقل کند. تنها یک «ایده» میتواند به چنین کاری دست یابد و این ایدهٔ «دولت» ممکن است از قدرت لازم برای انجام آن برخوردار باشد. یهودیان در تمام شبهای طولانی تاریخ خود، این رویای شاهانه را در سر پروراندهاند. «سال آینده در اورشلیم» عبارت دیرین ماست. اکنون مسئله این است که نشان دهیم این رویا میتواند به واقعیتی زنده بدل شود.
برای این کار، نخست باید بسیاری از تصورات کهنه، منسوخ، مشوش و محدود از ذهن مردمان کاملاً پاک شود. برای نمونه، ذهنهای کُند ممکن است تصور کنند که این هجرت از مناطق متمدن به سوی بیابان خواهد بود. چنین نیست. این هجرت در بطن تمدن صورت خواهد گرفت. ما به مرحلهای پستتر باز نخواهیم گشت، بلکه به مرحلهای والاتر صعود خواهیم کرد. ما در کلبههای گلی سکنی نخواهیم گزید؛ بلکه خانههایی نو، زیباتر و مدرنتر خواهیم ساخت و با امنیت در آنها مالک خواهیم بود. ما داراییهای کسبشدهمان را از دست نخواهیم داد؛ بلکه آنها را به کار خواهیم بست. ما حقوقِ بهحقِ خود را تنها در ازای حقوقی بهتر واگذار خواهیم کرد. ما از آداب و رسوم محبوبمان دست نخواهیم شست؛ بلکه آنها را دوباره بازخواهیم یافت. ما پیش از آنکه خانه جدید برایمان آماده شود، خانه کهن را ترک نخواهیم گفت. تنها کسانی کوچ خواهند کرد که مطمئن باشند با این کار موقعیت خود را بهبود میبخشند؛ نخست آنان که اکنون ناامیدند، پس از ایشان تهیدستان؛ سپس متمولان و در نهایت، ثروتمندان. کسانی که پیشقدم میشوند، خود را به مرتبهای بالاتر ارتقا خواهند داد، همتراز با کسانی که نمایندگانشان بهزودی از پی خواهند آمد. بدینسان، این هجرت در عین حال، صعود طبقاتی نیز خواهد بود.
خروج یهودیان هیچگونه آشفتگی اقتصادی، بحران یا آزار و اذیتی در پی نخواهد داشت؛ در واقع، کشورهایی که آنان ترک میکنند، به دورانی نوین از شکوفایی بازخواهند گشت. مهاجرتی درونی از سوی شهروندان مسیحی به جایگاههایی که توسط یهودیان تخلیه شده، صورت خواهد گرفت. جریان خروج تدریجی خواهد بود، بدون هیچگونه آشفتگی، و حرکت آغازین آن به یهودستیزی پایان خواهد داد. یهودیان به عنوان دوستانی محترم آنجا را ترک خواهند کرد و اگر برخی از آنان بازگردند، همان استقبال و برخورد مساعدی را از سوی ملتهای متمدن دریافت خواهند کرد که نصیب تمامی بازدیدکنندگان خارجی میشود. خروج آنان هیچ شباهتی به فرار نخواهد داشت، چرا که حرکتی است نظاممند که