چمبرلین گفت که تنها میتواند با قاطعیت درباره قبرس صحبت کند. شبهجزیره سینا تحت صلاحیت وزارت امور خارجه قرار داشت. تا جایی که به قبرس مربوط میشد، او معتقد بود که این موضوع چندان امیدوارکننده نیست، زیرا یونانیها و مسلمانان با آن مخالفت خواهند کرد و وظیفه رسمی او این خواهد بود که جانب آنها را بگیرد. با این حال، او نگاه مساعدتری به العریش داشت. در این رابطه، لازم بود هرتصل با لرد لنسداون از وزارت امور خارجه گفتگو کند. بخش عمدهای از کار به حسننیت لرد کرومر، سرکنسول بریتانیا در مصر و در واقع نایبالسلطنه آن کشور، بستگی داشت. با وساطت چمبرلین، این امکان برای هرتصل فراهم شد که چند روز بعد با لرد لنسداون دیدار کند. او به گرمی پذیرفته شد و با دقت فراوان به سخنانش گوش فرا داده شد.
از هرتزل خواسته شد تا شرحی مکتوب ارائه دهد. سپس او درخواست کرد که به لئوپولد جی. گرینبرگ اجازه داده شود تا به مصر برود و با لرد کرومر گفتگو کند. لرد لنسداون گفت که ترتیب چنین ملاقاتی را خواهد داد. گرینبرگ در قاهره در مورد این موضوع با لرد کرومر بحث کرد. هم لرد کرومر و هم نخستوزیر مصر اعتراضاتی را مطرح
کردند، با این استدلال که تلاش برای ایجاد یک اقتصاد یهودی که در سالهای ۱۸۹۱-۲ در منطقه مدیان باستان صورت گرفته بود، شکستی رقتبار بوده است. در آن زمان پیچیدگیهای سیاسی و اختلافات مرزی با ترکیه وجود داشت.
پاسخ قطعی در تاریخ ۱۸ دسامبر ۱۹۰۲ از سوی سِر تی. اچ. ساندرسون، معاون دائم وزارت امور خارجه، به نمایندگی از لرد لنسداون به هرتزل ابلاغ شد. لرد لنسداون از لرد کرومر شنیده بود که وی با اعزام هیئتی کوچک به شبهجزیره سینا برای گزارش در مورد شرایط و چشماندازها موافق است، اما لرد کرومر بیم آن داشت که نباید امید چندانی به موفقیت داشت؛ با این حال، اگر گزارش هیئت مساعد باشد، دولت مصر قطعاً شرایط سخاوتمندانهای برای اسکان یهودیان پیشنهاد خواهد کرد.
از سوی دیگر، اما صهیونیستها باید درک کنند که از آنها انتظار میرود هزینه یک سپاه دفاعی را تأمین کرده و اداره امور را تضمین نمایند. به عقیده لرد کرومر، مهمترین مسئله، حقوقی بود که هرتصل برای اسکانِ مورد نظر خود انتظار داشت. او نوشت: «شما در نامه مورخ دوازدهم ماه گذشتهتان اشاره کردهاید که با اعطای این حقِ استعمار، بزرگ و آیندهدار خواهید شد. نامه شما روشن نمیکند که از این کلمات چه باید برداشت کرد و مستعمرهنشینان چه نوع حقوقی را انتظار خواهند داشت.»
لرد لنسداون همچنین به مسئله تابعیت جدید مهاجران اشاره کرد. هرتزل تصور میکرد که تنها با انگلیسیها سروکار خواهد داشت، چرا که انگلستان بیش از پیش بر مصر مسلط