مینوشت. همچنین احساس میکرد که اگر ایدههایش تحتالشعاع حضور شخصیاش قرار گیرد، بیش از آنکه سودمند باشد، زیانبار خواهد بود. او از طریق مکاتبه، فعالیتهای صهیونیستی را در لندن، پاریس، برلین و ایالات متحده به راه انداخت. حجم نامهنگاریهایی که او به راه انداخت، عظیم بود.
او تصمیم گرفت که سه وظیفه باید فوراً انجام شود. اول، سازماندهی «انجمن یهودیان» بود. دوم، ادامه فعالیتهای دیپلماتیک در قسطنطنیه و در میان قدرتهای ذینفع. سوم، ایجاد یک مطبوعات برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی و آمادهسازی تودههای یهودی برای مهاجرت بزرگ.
از طریق کشیش هِکلر، روحانی سفارت بریتانیا در وین، که به بازگشت یهودیان به سرزمین مقدس اعتقاد داشت، هرتسل به دوک بزرگ بادن معرفی شد؛ مسیحیای بسیار متدین که در محافل سیاسی از نفوذ بالایی برخوردار بود.
هرتزل قصد داشت از نفوذ آلمانیها برای تأثیرگذاری بر سلطان و همدلتر کردن او با پیشنهادهای صهیونیستی استفاده کند. هرتزل به دوک بزرگ گفت که مایل است صهیونیسم در حوزه فرهنگی منافع آلمان گنجانده شود. دوک بزرگ گفت که به نظر میرسد قیصر متمایل است مهاجرت یهودیان را تحت حمایت آلمان قرار دهد. قدرتهای بزرگ به حفظ حقوق فراسرزمینی خاصی در امپراتوری عثمانی علاقهمند بودند. اگر آنها اتباعی در هر بخشی از امپراتوری داشتند، مدعی حق حمایت از آنها فراتر از قوانین عثمانی میشدند. بنابراین، نه علاقه قیصر به یهودیان، بلکه گسترش قلمرو قضایی آلمان در امپراتوری عثمانی بود که او را متقاعد کرد تا پذیرش یهودیان در فلسطین را برای آن هدف پیشنهاد کند. آلمان رابطه ویژهای با ترکیه داشت. بیشتر قدرتهای غربی آشکارا درباره تجزیه قریبالوقوع امپراتوری عثمانی بحث میکردند، اما آلمان با آن مخالف بود.
به هرتزل گفته شد که قیصر آمادگی دارد تا در جریان سفرش به فلسطین، او را در رأس هیئتی به حضور بپذیرد، اما هرتزل مشتاق بود که بدون فوت وقت با قیصر دیدار کند. او پیشنهاد کرد که پیش از سفر به فلسطین دیداری صورت گیرد تا قیصر بتواند در موقعیتی باشد که مسئله یهود را با سلطان در میان بگذارد. دوک بزرگ به هرتزل توصیه کرد که با کنت فیلیپ زو اولنبورگ، سفیر آلمان در وین، دیدار کند. فرصتی برای هرتزل فراهم شد تا کنت اولنبورگ را در وین ببیند. هرتزل به او گفت که میخواهد اعلیحضرت امپراتور، سلطان را متقاعد کند تا مذاکرات با یهودیان را آغاز نماید.
کنت، هرتسل را به وزیر امور خارجه آلمان، فون بولو، سپرد که اتفاقاً در همان زمان در وین حضور داشت. فون بولو اطلاعات بسیاری درباره جنبش صهیونیستی داشت. او گفت