افکارش در آن خانه دارند، حفظ کند. سوئیس گواهی قطعی بر امکان فدراسیونی از زبانهاست. ما در سرزمین جدید همان چیزی خواهیم ماند که اکنون در اینجا هستیم و هرگز از گرامی داشتنِ یادِ سرزمین مادری که از آن رانده شدهایم، با اندوه دست نخواهیم کشید.
ما استفاده از آن زبانهای حقیر و ناقص، آن زبانهای گتویی را که هنوز به کار میبریم، کنار خواهیم گذاشت؛ چرا که اینها زبانهای پنهانیِ زندانیان بودند. آموزگاران ملی ما توجه شایستهای به این امر خواهند داشت؛ و زبانی که بیشترین کارایی را برای مراودات عمومی داشته باشد، بدون هیچ اجباری بهعنوان زبان ملی ما برگزیده خواهد شد. اشتراک نژادی ما عجیب و منحصربهفرد است، زیرا ما تنها به واسطه ایمان پدرانمان به یکدیگر پیوند خوردهایم.
حکومت دینی
آیا باید کار را با برپایی یک حکومت دینی به پایان برسانیم؟ خیر، هرگز. ایمان ما را متحد میسازد و دانش به ما آزادی میبخشد. بنابراین، ما از بروز هرگونه گرایش تئوکراتیک (دینسالارانه) از جانب روحانیون خود جلوگیری خواهیم کرد. ما روحانیانمان را در محدوده معابدشان نگاه خواهیم داشت، همانطور که ارتش حرفهای خود را در محدوده پادگانهایشان نگاه میداریم. ارتش و روحانیت، به اندازه کارکردهای ارزشمندشان، از افتخاراتی والا برخوردار خواهند شد. اما آنها نباید در اداره دولتی که به آنها اعتبار میبخشد دخالت کنند، وگرنه دشواریهایی را در بیرون و درون برخواهند انگیخت.
هر انسانی در ایمان یا بیایمانی خود، همانقدر آزاد و بیدغدغه خواهد بود که در ملیت خویش است. و اگر چنین پیش آید که پیروان ادیان دیگر و ملیتهای متفاوت در میان ما زندگی کنند، ما باید از آنان با احترام حمایت کرده و در برابر قانون، با آنان به مساوات رفتار کنیم. ما در اروپا مدارا را آموختهایم. این سخن از سر طعنه نیست؛ چرا که یهودستیزیِ امروز، تنها در موارد بسیار معدودی میتواند با نابردباری مذهبیِ کهن اشتباه گرفته شود. این پدیده در واقع، عمدتاً جنبشی در میان ملتهای متمدن است که میکوشند اشباح گذشتهی خویش را از خود برانند.
قوانین
هنگامی که ایده تشکیل یک دولت به مرحله تحقق نزدیک شود، «انجمن یهودیان» شورایی از حقوقدانان را برای انجام کارهای مقدماتی قانونگذاری منصوب خواهد کرد.