در ۲۲ اکتبر ۱۹۰۲، کنفرانسی میان جوزف چمبرلین، وزیر مستعمرات، و هرتزل برگزار شد. چمبرلین از سال ۱۸۹۵ در دفتر مستعمرات حضور داشت. او جایگاهی تأثیرگذار در شوراهای دولت بریتانیا داشت. مردی با ارادهای قوی و درستکاری سیاسی بود. هرتزل طرح خود را برای استعمار قبرس و شبهجزیره سینا، که شامل العریش میشد، ارائه کرد — «شهرکنشینان یهودی تحت یک اداره یهودی».
چمبرلین گفت که تنها میتواند با قطعیت درباره قبرس صحبت کند. شبهجزیره سینا تحت صلاحیت وزارت امور خارجه قرار داشت. تا آنجا که به قبرس مربوط میشد، او معتقد بود که این گزینه امیدوارکننده نیست، زیرا یونانیها و مسلمانان با آن مخالفت خواهند کرد و وظیفه رسمی او این خواهد بود که جانب آنها را بگیرد. با این حال، او دیدگاه مساعدتری نسبت به العریش داشت. در این رابطه، لازم بود هرتزل با لرد لنسداون از وزارت امور خارجه گفتگو کند. بخش عمدهای از کار به حسننیت لرد کرومر، سرکنسول بریتانیا در مصر و در واقع نایبالسلطنه آن کشور، بستگی داشت. با وساطت چمبرلین، این امکان برای هرتزل فراهم شد که چند روز بعد با لرد لنسداون دیدار کند. از او بهخوبی استقبال شد و با دقت فراوان به سخنانش گوش سپردند.
از هرتزل خواسته شد تا شرحی مکتوب ارائه دهد. سپس او درخواست کرد که به لئوپولد جی. گرینبرگ اجازه داده شود تا به مصر برود و با لرد کرومر گفتگو کند. لرد لنسداون گفت که ترتیب چنین دیداری را خواهد داد. گرینبرگ در قاهره در مورد این موضوع با لرد کرومر بحث کرد. هم لرد کرومر و هم نخستوزیر مصر مخالفتهایی را مطرح کردند، با این استدلال که تلاش برای ایجاد یک اقتصاد یهودی که در سالهای ۹۲-۱۸۹۱ در منطقه مدیان باستان صورت گرفته بود، شکستی رقتبار بوده است. در آن زمان، پیچیدگیهای سیاسی و اختلافات مرزی با ترکیه پیش آمده بود.
پاسخ قطعی در تاریخ ۱۸ دسامبر ۱۹۰۲ از سوی سِر تی. اچ. ساندرسون، معاون دائم وزارت امور خارجه، به نمایندگی از لرد لنسداون به هرتزل ابلاغ شد. لرد لنسداون از
لرد کرومر شنیده بود که وی با اعزام هیئتی کوچک به شبهجزیره سینا برای بررسی شرایط و چشماندازها موافق است، اما لرد کرومر بیم آن داشت که نباید امید چندانی به موفقیت داشت؛ با این حال، اگر گزارش هیئت مساعد میبود، دولت مصر قطعاً شرایط سخاوتمندانهای برای اسکان یهودیان پیشنهاد میکرد.
از سوی دیگر، صهیونیستها باید درک کنند که از آنها انتظار میرود هزینههای یک سپاه دفاعی را تأمین کرده و اداره امور را تضمین کنند. به عقیده لرد کرومر، مهمترین