CodalSearch this book — or all of Codal…⌘K
nydus/The Jewish StatePublic
Page 35 of 119
Table of Contents

تئودور هرتصل

بلافاصله پس از نخستین کنگره، هرتصل با دومین وظیفه‌اش، یعنی ایجاد بانک استعماری یهود، دست‌وپنج نرم کرد. او در نوامبر ۱۸۹۸ درباره این بانک در نشریه دی ولت نوشت: «وظیفه بانک استعماری، حذف خیریه است. شهرک‌نشینی که با کار خود بر ارزش زمین می‌افزاید، بیش از یک هدیه سزاوار است. او مستحق دریافت اعتبار است. بنابراین، بانکِ در شرف تأسیس می‌تواند با اعطای اعتبارات مورد نیاز به مهاجران کار خود را آغاز کند؛ سپس به ابزاری برای آوردن یهودیان گسترش یابد و اعتبارات لازم برای حمل‌ونقل، کشاورزی، تجارت و ساخت‌وساز را تأمین نماید.»

مقر بانک قرار بود لندن باشد. قرار بر این بود که دو میلیارد سهم، هر کدام به ارزش یک پوند، منتشر شود. بانک باید توسط افرادی اداره می‌شد که با امور بانکی آشنا بودند، اما جنبش در موقعیتی قرار می‌گرفت که سیاست‌های آن را کنترل کند. امیدهای هرتصل هفته به هفته افزایش می‌یافت. هرچه او به وضعیت عملی نزدیک‌تر می‌شد، اعتمادش به همکاری ثروتمندان کمتر و کمتر می‌شد. در بحث‌های مقدماتی، اختلافاتی در مورد دامنه فعالیت بانک بروز کرد. در پیش‌نویس اولیه اساسنامه، تنها «شرق» به عنوان حوزه فعالیت بانک ذکر شده بود. مناخم اوسیشکین اصرار داشت که عبارت «سوریه و فلسطین» جایگزین آن شود. پس از بحث‌های بسیار، پیشنهادهای مربوط به تشکیل بانک به دومین کنگره صهیونیستی ارائه شد و اساسنامه، آن‌گونه که اصلاح شده بود، با تشویق و تایید همگانی به تصویب رسید.

هرتصل به ایده‌ای که هنگام اندیشیدن به «دولت یهود» به عنوان یک جزوه به ذهنش رسیده بود، چنگ زد؛ این‌که شاید برای او بهتر باشد رمانی بنویسد. انگیزه نوشتن چنین رمانی پس از سفرش به فلسطین، غیرقابل‌مقاومت شد. قرار بود نام آن «آلت‌نوی‌لند»

(سرزمین کهن‌نو) باشد. او نگارش آن را در سال ۱۸۹۹ آغاز کرد. رمان در آوریل ۱۹۰۲ به پایان رسید و شش ماه بعد منتشر شد. شگفت‌انگیز است که او توانست در حالی که درگیر فعالیت‌های سیاسی گوناگون در قسطنطنیه، لندن و برلین بود و همچنین می‌بایست با بسیاری از مشکلات داخلی دردسرساز صهیونیستی دست‌وپنج نرم کند، چنین رمانی بنویسد.

«آلت‌نوی‌لند» رمانی هدفمند بود. این کتاب فلسطینِ آینده‌ای نزدیک را توصیف می‌کرد که قرار بود از طریق جنبش صهیونیستی شکل بگیرد. این اثر، ضعف‌های هر رمان تبلیغاتی را داشت. کل اثر حال‌وهوایی رسمی و خشک دارد و بیش از آنکه روایی باشد، به شکل صحنه‌پردازی پیش می‌رود. هر تیپ شخصیتی، دیدگاه خاص خود را دارد. بیشتر

35