III. شرکت یهودی

فرستادن نمونه‌هایی از موجودی کالاهایش آغاز می‌کند. نخستین مهاجرانِ کم‌بضاعت، اولین مشتریان او خواهند بود؛ پس از آن‌ها، مهاجرانی از طبقات بالاتر می‌آیند که به کالاهای مرغوب‌تری نیاز دارند. «ایکس» سپس کالاهای جدیدتری می‌فرستد و سرانجام جدیدترین محصولاتش را ارسال می‌کند. شعبه جدید در حالی که شعبه اصلی هنوز دایر است، به سوددهی می‌رسد؛ به‌طوری که «ایکس» در نهایت صاحب دو بنگاه تجاری سودآور می‌شود. او کسب‌وکار اصلی‌اش را می‌فروشد یا مدیریت آن را به نماینده مسیحی خود می‌سپارد و برای اداره شعبه جدید راهی می‌شود.

نمونه‌ای دیگر و بزرگ‌تر: «وای و پسران» تاجران بزرگ زغال‌سنگ هستند که معادن و کارخانه‌های خود را دارند. چنین دارایی عظیم و پیچیده‌ای چگونه باید تصفیه شود؟ معادن و هر آنچه به آن‌ها مربوط است، در وهلهٔ نخست، می‌تواند توسط دولتی که در آن واقع شده‌اند، خریداری شود. در وهلهٔ دوم، «شرکت یهودی» می‌تواند آن‌ها را تحویل بگیرد و بهای آن را بخشی به صورت زمین و بخشی به صورت نقد بپردازد. روش سوم می‌تواند تبدیل «وای و پسران» به یک شرکت سهامی محدود باشد. روش چهارم می‌تواند ادامهٔ فعالیت کسب‌وکار تحت نظر مالکان اصلی باشد که در فواصل زمانی معین، به عنوان اتباع خارجی، برای بازرسی دارایی خود بازمی‌گردند و به این عنوان، تحت حمایت قانون در هر دولت متمدنی قرار می‌گیرند. تمامی این پیشنهادها روزانه در حال اجرا هستند. روش پنجم و عالی، که می‌تواند به‌ویژه سودآور باشد، را تنها اشاره می‌کنم، زیرا نمونه‌های موجود از کارکرد آن در حال حاضر اندک است، هرچند آگاهی مدرن برای پذیرش آن‌ها بسیار آماده باشد. «وای و پسران» می‌توانند بنگاه خود را به مجموعهٔ کارکنانشان بفروشند؛ کارکنانی که یک شرکت تعاونی با مسئولیت محدود تشکیل می‌دهند و شاید بتوانند مبلغ مورد نیاز را با کمک خزانه‌داری دولت، که بهرهٔ بالایی دریافت نمی‌کند، بپردازند.

سپس کارکنان به‌تدریج وام را بازپرداخت می‌کردند؛ وامی که دولت، یا شرکت یهودی، و یا حتی «وای و پسران» به آن‌ها پرداخت کرده بود.

«شرکت یهودی» آمادگی خواهد داشت تا امور خُرد را به همان اندازهٔ امور کلان، سامان دهد. و در حالی که یهودیان به‌آرامی مهاجرت می‌کنند و خانه‌های جدید خود را بنا می‌نهند، این شرکت همچون نهاد نظارتیِ بزرگی عمل می‌کند که خروج را سازمان‌دهی می‌نماید، مسئولیت اموال رهاشده را بر عهده می‌گیرد، هدایتِ درستِ این جنبش را با دارایی‌های مشهود و ملموس خود تضمین می‌کند و برای کسانی که پیش‌تر اسکان یافته‌اند، امنیتی پایدار فراهم می‌آورد.