بگیریم، جادههای جدیدی برای حملونقل بسازیم که حضور ما در کشور آن را ضروری میسازد، و کارهای بسیار دیگری انجام دهیم. ایجاد دولت ما برای کشورهای همجوار سودمند خواهد بود، زیرا آبادانی یک نوار از زمین، ارزش مناطق پیرامونی آن را به شیوههای بیشماری افزایش میدهد.
فلسطین یا آرژانتین؟
آیا فلسطین را برگزینیم یا آرژانتین را؟ ما آنچه را به ما داده شود و آنچه را که افکار عمومی یهودیان برگزیند، خواهیم پذیرفت. «انجمن» هر دوی این موارد را تعیین خواهد کرد.
آرژانتین یکی از حاصلخیزترین کشورهای جهان است، در پهنهای وسیع گسترده شده، جمعیتی پراکنده دارد و از آبوهوایی معتدل برخوردار است. جمهوری آرژانتین از واگذاری بخشی از قلمرو خود به ما سود قابلتوجهی خواهد برد. نفوذ کنونی یهودیان قطعاً موجب بروز مقداری نارضایتی شده است و لازم است که جمهوری را نسبت به تفاوت ذاتی جنبش جدیدمان روشن سازیم.
فلسطین، وطن تاریخی و همواره بهیادماندنی ماست. خودِ نام فلسطین، مردم ما را با نیرویی شگفتانگیز و قدرتمند به سوی خود میکشد. اگر اعلیحضرت سلطان، فلسطین را به ما میبخشید، ما در عوض میتوانستیم متعهد شویم که امور مالی سراسر ترکیه را سامان دهیم. ما در آنجا بخشی از حصار اروپا در برابر آسیا و پاسگاهی برای تمدن در تقابل با بربریت تشکیل میدادیم. ما به عنوان یک دولت بیطرف، در ارتباط با تمام اروپا باقی میماندیم؛ اروپایی که میبایست موجودیت ما را تضمین کند. اماکن مقدس مسیحیت با اعطای وضعیت فراسرزمینی به آنها — که در حقوق بینالملل بهخوبی شناختهشده است — محافظت میشدند. ما گارد افتخاری برای این اماکن مقدس تشکیل میدادیم و با جان خود، انجام این وظیفه را تضمین میکردیم. این گارد افتخار، نماد بزرگ حل «مسئله یهود» پس از هجده قرن رنج یهودیان میبود.
تقاضا، واسطه، تجارت
در فصل گذشته گفتم: «شرکت یهودی، تجارت و بازرگانی را در سرزمین جدید سازماندهی خواهد کرد.» در اینجا چند نکته در این باره میافزایم.