کرد. اضافهکاری تنها با گواهی پزشک مجاز خواهد بود و نباید از سه ساعت تجاوز کند. چرا که مردان ما برای کار در سرزمین جدید هجوم خواهند آورد و آنگاه جهان خواهد دید که ما چه مردم سختکوشی هستیم.
من شیوهٔ اجرای «نظام پرداخت جنسی» (Truck system) و در واقع، جزئیات بیشمارِ هیچ فرآیندی را شرح نخواهم داد، چرا که بیم آن دارم خوانندگانم را سردرگم کنم. به زنان اجازه داده نخواهد شد که هیچ کار دشواری انجام دهند و یا اضافهکاری کنند.
زنان باردار از انجام هرگونه کاری معاف خواهند بود و توسط کامیون، مواد غذایی مغذی دریافت خواهند کرد. ما میخواهیم نسلهای آیندهمان، مردان و زنانی نیرومند باشند.
ما کودکان را از همان آغاز، آنگونه که میخواهیم تربیت خواهیم کرد؛ اما در این مورد نیز بیش از این سخن نخواهم گفت.
اظهارات من در باب مسکن کارگران و کارگران غیرمتخصص و شیوه زندگی آنان، بیش از سایر بخشهای طرحم آرمانگرایانه نیست. هر آنچه از آن سخن گفتهام، هماکنون در حال اجراست، منتها در مقیاسی بسیار کوچک که نه مورد توجه قرار گرفته و نه درک شده است. «کمک از طریق کار» (Assistance par le Travail) که در پاریس با آن آشنا شدم و آن را درک کردم، در حل مسئله یهود کمک شایانی به من کرد.
تسکین با کار
نظام امداد از طریق کار که اکنون در پاریس، در بسیاری از شهرهای دیگر فرانسه، در انگلستان، در سوئیس و در آمریکا به کار گرفته میشود، پدیدهای بسیار کوچک است، اما قابلیت گسترش چشمگیری دارد.
اصلِ رهایی از طریق کار چیست؟
اصل کار این است: برای هر فرد نیازمندی، کاری آسان و غیرتخصصی فراهم شود؛ کارهایی نظیر هیزمشکنی یا خرد کردن هیزمهای کوچک برای روشن کردن بخاری در خانههای پاریس. این نوعی کارِ زندان پیش از ارتکاب جرم است که بدون خدشهدار شدن حیثیت فرد انجام میشود. هدف این است که با فراهم کردن کار و آزمودن تمایل افراد به انجام آن، از روی آوردن آنان به جرم به دلیل فقر جلوگیری شود. هرگز نباید اجازه داد گرسنگی، انسانها را به خودکشی بکشاند؛ چرا که چنین خودکشیهایی، عمیقترین ننگ