شبهای طولانی تاریخ خود، این رویای شاهانه را در سر پروراندهاند. «سال آینده در اورشلیم» عبارت دیرین ماست. اکنون مسئله این است که نشان دهیم این رویا میتواند به واقعیتی زنده بدل شود.
برای این کار، نخست باید بسیاری از تصورات کهنه، منسوخ، مشوش و محدود از ذهن مردمان کاملاً پاک شود. برای نمونه، ذهنهای کند ممکن است تصور کنند که این کوچ از مناطق متمدن به سوی بیابان خواهد بود. چنین نیست. این کار در دل تمدن انجام خواهد شد. ما به مرحلهای پستتر باز نخواهیم گشت، بلکه به مرحلهای والاتر صعود خواهیم کرد. ما در کلبههای گلی سکنی نخواهیم گزید؛ بلکه خانههایی نو، زیباتر و مدرنتر خواهیم ساخت و با امنیت در آنها خواهیم زیست. ما داراییهای بهدستآمدهمان را از دست نخواهیم داد؛ بلکه آنها را نقد خواهیم کرد. ما حقوقی را که بهسختی کسب کردهایم، تنها در ازای حقوقی بهتر واگذار خواهیم کرد. ما از آداب و رسوم محبوبمان دست نخواهیم شست؛ بلکه آنها را بازخواهیم یافت. ما پیش از آنکه خانه جدید برایمان مهیا شود، خانه قدیمیمان را ترک نخواهیم کرد. تنها کسانی کوچ خواهند کرد که مطمئن باشند با این کار موقعیت خود را بهبود میبخشند؛ نخست کسانی که اکنون ناامیدند، پس از آنان تهیدستان؛ سپس متمولان و در نهایت، ثروتمندان. کسانی که پیشقدم میشوند، خود را به مرتبهای بالاتر ارتقا خواهند داد، همتراز با کسانی که نمایندگانشان بهزودی از پی خواهند آمد. بدینسان، این کوچ در عین حال، صعود طبقاتی نیز خواهد بود.
خروج یهودیان هیچگونه آشفتگی اقتصادی، بحران یا آزار و اذیتی در پی نخواهد داشت؛ در واقع، کشورهایی که آنان ترک میکنند، به دورانی نوین از شکوفایی بازخواهند گشت. مهاجرتی درونی از سوی شهروندان مسیحی به جایگاههایی که یهودیان تخلیه کردهاند، صورت خواهد گرفت. جریان خروجی تدریجی و بدون هیچگونه تنشی خواهد بود و حرکت آغازین آن به یهودستیزی پایان خواهد داد. یهودیان به عنوان دوستانی محترم آنجا را ترک خواهند کرد و اگر برخی از آنان بازگردند، همان استقبال و رفتار مساعدی را از سوی ملتهای متمدن دریافت خواهند کرد که نصیب تمامی بازدیدکنندگان خارجی میشود. خروج آنان هیچ شباهتی به فرار نخواهد داشت، چرا که حرکتی قاعدهمند و تحت نظارت افکار عمومی خواهد بود. این جنبش نه تنها با انطباق کامل با قانون آغاز خواهد شد، بلکه حتی بدون همکاری دوستانه دولتهای ذینفع که از آن بهرههای قابلتوجهی خواهند برد، قابل اجرا نخواهد بود.
تضمینِ تمامیتِ این ایده و پویاییِ اجرای آن، در ایجاد یک نهاد حقوقی یا «شرکت» نهفته است. این شرکت «انجمن یهودیان» نامیده خواهد شد. علاوه بر آن، یک کمپانی یهودی، یعنی نهادی با بهرهوری اقتصادی، وجود خواهد داشت.