in majori vel minori ratione, forent eadem ad pondus Lunæ totius in majori vel minori ratione: contra quam supra ostensum est.
Corol. 1. Hinc pondera corporum non pendent ab eorum formis & texturis. Nam si cum formis variari possent, forent majora vel minora pro varietate formarum in æquali materia; omninò contra experientiam.
Corol. 2. Igitur corpora universa quæ circa Terram sunt, gravia sunt in Terram; & pondera omnium, quæ æqualiter à centro Terræ distant, sunt ut quantitates materiæ in iisdem.
Nam si æther Page 411 aut corpus aliud quodcunque vel gravitate omnino destitueretur vel pro quantitate materiæ suæ minus gravitaret, quoniam id non differt ab aliis corporibus nisi in forma materiæ, posset idem per mutationem formæ gradatim transmutari in corpus ejusdem conditionis cum iis quæ pro quantitate materiæ quam maximè gravitant, (per Hypoth. III.) & vicissim corpora maxime gravia, formam illius gradatim induendo, possent gravitatem suam gradatim amittere. Ac proinde pondera penderent à formis corporum, possentque cum formis variari, contra quam probatum est in Corollario superiore.
Corol. 3. Itaque Vacuum necessariò datur. Nam si spatia omnia plena essent, gravitas specifica fluidi quo regio aeris impleretur, ob summam densitatem materiæ, nil cederet gravitati specificæ argenti vivi, vel auri, vel corporis alterius cujuscunque densissimi; & propterea nec aurum neque aliud quodcunque corpus in aere descendere posset. Nam corpora in fluidis, nisi specificè graviora sint, minimè descendunt.
Corol. 4. Que la gravedad es de diferente género que la fuerza magnética. Pues la atracción magnética no es como la materia atraída. Unos cuerpos son más atraídos, otros menos, y la mayoría no son atraídos. Y la fuerza magnética es mucho mayor en proporción a la cantidad de materia que la fuerza de gravedad; mas también en un mismo cuerpo puede intensificarse y remitir; y al alejarse del imán decrece en razón de la distancia mayor que duplicada, por la Prop. LXXXV. del Lib. I.; debido a que la fuerza es mucho más fuerte en el contacto que cuando los cuerpos atractivos se separan por mínima que sea el uno del otro.
# Prop. VII. Theor. VII.
*Gravitatem in corpora universa fieri, eamque proportionalem esse quantitati materiæ in singulis.*
Ya hemos probado antes que todos los planetas pesan mutuamente unos hacia otros, y que la gravedad hacia cada uno de ellos considerado por separado es recíprocamente proporcional al cuadrado de la distancia de los lugares desde el centro del planeta. Y de ahí se sigue (por la Prop. LXIX, Lib. I y sus corolarios) que la gravedad hacia todos ellos es proporcional a la materia en los mismos.
Porro cum Planetæ cujusvis A partes omnes graves sint in Planetam quemvis B, & gravitas partis cujusque sit ad gravitatem totius, ut materia partis ad materiam totius, & actioni omni reactio (per motus Legem tertiam) æqualis sit; Planeta B in partes omnes Planetæ A vicissim gravitabit, & erit gravitas sua in partem unamquamque ad gravitatem suam in totum, ut materia partis ad materiam totius. Q. E. D.
Corol. 1. Ocurre, por tanto, y se compone la gravedad hacia el Planeta entero a partir de la gravedad hacia las partes singulares. Tenemos ejemplos de este hecho en las atracciones magnéticas y eléctricas. En efecto, toda atracción hacia el todo surge de las atracciones hacia las partes singulares. El asunto se comprenderá en la