CodalSearch this book — or all of Codal…⌘K
nydus/Philosophiae Naturalis Principia MathematicaPublic
Página 427 de 509
Table of Contents

Sec. IX.

singulorum, interposito intervallo horarum Lunarium duodecim. Cumque regiones Boreales magis participant fluctum Borealem, & Australes magis Australem, inde oriuntur æstus alternis vicibus majores & minores, in locis singulis extra æquatorem. Æstus autem major, Lunâ in verticem loci declinante, incidet in horam circiter tertiam post appulsum Lunæ ad Meridianum supra Horizontem, & Lunâ declinationem mutante vertetur in minorem. Et fluxuum differentia maxima incidet in tempora Solstitiorum; præsertim si Lunæ Nodus ascendens versatur in principio Arietis. Sic experientiâ compertum est, quod æstus matutini tempore hyberno superent vespertinos & vespertini tempore æstivo matutinos, ad Plymuthum quidem altitudine quasi pedis unius, ad Bristoliam verò altitudine quindecim digitorum: Observantibus Colepressio & Sturmio .

Mas los movimientos descritos hasta ahora se alteran un tanto por aquella fuerza de reciprocación de las aguas, mediante la cual el flujo del Mar, aun cesando las acciones de los Luminarias, podría perseverar durante algún tiempo. Esta conservación del movimiento impreso disminuye la diferencia de los flujos alternos; y hace mayores los flujos inmediatamente después de las Syzygias, y disminuye los inmediatamente después de las Cuadraturas. De ahí resulta que los flujos alternos en Plymouth y Bristol no difieran mucho más entre sí que en la altura de un pie o de quince pulgadas; y que los flujos mayores de todos en los mismos puertos no sean los primeros a partir de las Syzygias, sino los terceros.

Page 433

Asimismo se retardan todos los movimientos en el tránsito por los bajíos, de modo que los flujos mayores de todos, en ciertos estrechos y desembocaduras de Ríos, son los cuartos o incluso los quintos a partir de las Syzygias.

Porrò fieri potest ut æstus propagetur ab Oceano per freta diversa ad eundem portum, & citius transeat per aliqua freta quàm per alia, quo in casu æstus idem, in duos vel plures successive advenientes divisus, componere possit motus novos diversorum generum.

427