50 κλινοποι οἱ, fabricantes de aquellos lechos en los que los antiguos se reclinaban para comer.
51 “Non temere ancillæ ejus rei causa comparantur ut pariant” (Digest. lib. 5, tit. 3, de hæred. petit. lex 27). Los siguientes textos tienen el mismo propósito:—“Spadonem morbosum non esse, neque vitiosum, verius mihi videtur; sed sanum esse, sicuti illum qui unum testiculum habet, qui etiam generare potest” (Digest. lib. 2, tit. 1, de ædilitio edicto, lex 6, § 2). “Sin autem quis ita spado sit, ut tam necessaria pars corporis penitus absit, morbosus est” (Id. lex 7). Su impotencia, al parecer, solo se consideraba en la medida en que su salud o su vida pudieran verse afectadas por ella; en otros aspectos era igualmente valioso. El mismo razonamiento se emplea con respecto a las esclavas. “Quæritur de ea muliere quæ semper mortuos parit, an morbosa sit? et ait Sabinus, si vulvæ vitio hoc contingit, morbosam esse” (Id. lex 14). Incluso se ha dudado de si una mujer embarazada era enfermiza o viciada, y se determina que está sana, no por el valor de su prole, sino porque es parte u oficio natural de las mujeres tener hijos. “Si mulier prægnans venerit, inter omnes convenit sanam eam esse. Maximum enim ac præcipuum munus fœminarum accipere ac tueri conceptum. Puerperam quoque sanam esse; si modo nihil extrinsecus accedit, quod corpus ejus in aliquam valetudinem immitteret.