CodalSearch this book — or all of Codal…⌘K
nydus/Two Treatises of GovernmentPublic
Página 372 de 378
Table of Contents

XIX. De la disolución del gobierno

mi mente numerosísimos casos, solo encuentro dos, dos, digo, supuestos en los cuales el rey, por el hecho mismo, de rey pasa a no ser rey y se priva de todo honor y dignidad real, así como de la potestad sobre los súbditos; de los cuales también hace memoria Winzerus. Uno de ellos es: si arruina el reino, tal como se cuenta de Nerón, a saber, que él había decidido arrasar a hierro y fuego el senado y el pueblo romano, e incluso la ciudad misma, y buscar para sí nuevas sedes. Y de Calígula, que denunció públicamente que no sería ya más ni ciudadano ni príncipe para el senado, y que tuvo en la intención, tras haber dado muerte a los más selectos de uno y otro orden, trasladarse a Alejandría, y para aniquilar al pueblo de un solo golpe, le deseó un solo cuello. Cuando un rey medita y planea seriamente tales cosas, abandona al instante todo el cuidado y el ánimo de gobernar, y por consiguiente pierde el imperio sobre los súbditos, así como el amo pierde el dominio de un esclavo tenido por abandonado.

“ Alter casus est, Si rex in alicujus clientelam se contulit, ac regnum quod liberum à majoribus et populo traditum accepit, alienae ditioni mancipavit. Nam tunc quamvis forte non eâ mente id agit populo plane ut incommodet: tamen quia quod praecipuum est regiae dignitatis amisit, ut summus scilicet in regno secundum Deum sit, et solo Deo inferior, atque populum etiam totum ignorantem vel invitum, cujus libertatem sartam et tectam conservare debuit in alterius gentis ditionem et potestatem dedidit, hâc velut quadam regni ab alienatione efficit, ut nec quod ipse in regno imperium habuit retineat, nec in eum cui collatum voluit, juris quicquam transferat; atque ita eo facto liberum jam et suae potestatis populum relinquit, cujus rei exemplum unum annales Scotici suppeditant. ” Barclay contra Monarchom. l. III c. 16.

Lo cual en inglés dice así:

—¿Qué pues?, ¿no puede acaso darse ningún caso en el que el pueblo pueda, por derecho y por propia autoridad, socorrerse a sí mismo, tomar las armas y alzarse contra su rey que los gobierna imperiosamente?

372